วิธีเลือกระหว่างแว่นตาสะพานต่ำและสะพานสูง: รูปร่างจมูกของคุณเผยให้เห็นอะไรเกี่ยวกับความพอดีที่สมบูรณ์แบบ

คำตอบที่เร็วที่สุด: ถ้าของคุณ แว่นตา เลื่อนจมูกของคุณ พักบนแก้ม หรือทิ้งรอยกดทับบนใบหน้าอยู่ตลอดเวลา คุณอาจต้องสวมแว่นแบบทรงสะพานต่ำ หากโครงแว่นของคุณสูงเกินไป รู้สึกหลวมบริเวณขมับ หรือมีช่องว่างที่จมูก คุณอาจต้องใช้โครงบริดจ์แบบมาตรฐานหรือสูง ความแตกต่างระหว่าง แว่นสะพานต่ำ VS แว่นสะพานสูง ขึ้นอยู่กับกายวิภาคของจมูก และการทำให้มันถูกต้องจะเปลี่ยนทั้งความสบายและรูปลักษณ์ภายนอก

Low Bridge Fit กับ High Bridge Fit คืออะไร?

ความพอดีของสันจมูกที่ต่ำหมายถึงสันจมูกจะอยู่ต่ำกว่าเมื่อเทียบกับรูม่านตา และโครงได้รับการออกแบบมาเพื่อรองรับสันจมูกที่แบนกว่าหรือต่ำกว่า ความพอดีของสันจมูกที่สูงจะทำให้สันจมูกดูโดดเด่นและยกสูงขึ้น ช่วยให้โครงวางได้อย่างมั่นคงบนโครงสร้างจมูกที่แคบและยกขึ้น

ความสูงของบริดจ์วัดจากระยะห่างระหว่างเลนส์ที่อยู่ตรงกลางกรอบ โดยทั่วไปจะอยู่ระหว่าง 14 มม. ถึง 24 มม. เฟรมบริดจ์ต่ำมักจะมีขนาดบริดจ์ 14–17 มม. ในขณะที่บริดจ์สูงหรือเฟรมมาตรฐานอยู่ในช่วง 18–24 มม.

จากการวิจัยด้านทัศนมาตรศาสตร์ พบว่าประมาณ 45–55% ของประชากรผู้ใหญ่ทั่วโลกมีลักษณะใบหน้าที่ได้ประโยชน์จากแว่นตาทรงบริดจ์พอดี ซึ่งรวมถึงผู้คนจำนวนมากที่มีเชื้อสายเอเชียตะวันออก เอเชียใต้ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แอฟริกา และลาติน อย่างไรก็ตาม แว่นตาส่วนใหญ่ที่จำหน่ายทั่วโลกยังคงได้รับการออกแบบโดยใช้สันจมูกสูงมาตรฐานตะวันตก

ทำไม Bridge Fit ถึงมีความสำคัญมาก?

ความพอดีของสะพานแว่นที่ไม่ดีเป็นสาเหตุอันดับ 1 ที่ทำให้แว่นตาลื่นไถล การสัมผัสกับแก้ม และการวางแนวเลนส์ที่ไม่ตรง ซึ่งทั้งหมดนี้ลดความชัดเจนของการมองเห็นและความสบายทางกายภาพโดยตรง

เมื่อดั้งสูงเกินไปสำหรับใบหน้าของคุณ แว่นตาจะเกาะต่ำเกินไป ส่งผลให้จุดศูนย์กลางออพติคอลของเลนส์แต่ละตัวอยู่ต่ำกว่าเส้นรูม่านตาของคุณ การวางแนวที่ไม่ตรงจะทำให้ดวงตาของคุณต้องมองผ่านส่วนที่ไม่ถูกต้องของเลนส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับเลนส์โปรเกรสซีฟหรือเลนส์หลายโฟกัส ซึ่งแม้แต่การเลื่อน 2-3 มม. ก็อาจทำให้เกิดการบิดเบี้ยวและปวดตาได้

ในทางกลับกัน เมื่อดั้งจมูกต่ำเกินไปและกรอบแว่นไม่ได้ออกแบบมาสำหรับจมูกดั้งที่ต่ำ กรอบแว่นจะวางอยู่บนแก้มแทนที่จะเป็นดั้งจมูก ซึ่งทำให้เลนส์เอียงออกไปด้านนอก (เรียกว่าข้อผิดพลาดในการเอียงกล้องแพนโทสโคปิก) ลดความชัดเจนของขอบภาพ และอาจทำให้เกิดแผลกดทับบนแก้มได้หลังจากสวมใส่เพียง 2-3 ชั่วโมง

ใบหน้าประเภทใดที่ต้องใช้แว่นตาแบบ Low Bridge?

แว่นทรงจมูกต่ำเหมาะที่สุดสำหรับผู้ที่มีสันจมูกอยู่ในระดับเดียวกับหรือต่ำกว่ามุมตาด้านใน โหนกแก้มสูงและโดดเด่น หรือจมูกโด่งต่ำ แบน หรือกว้างที่โคนตา

ตัวชี้วัดสำคัญที่คุณต้องการแว่นตาทรงสะพานแว่นต่ำ:

• แว่นตาเลื่อนไปที่ปลายจมูก ภายใน 30-60 นาทีหลังจากสวมใส่
• กรอบวางอยู่บนแก้มของคุณ และทิ้งรอยกดทับสีแดงไว้
• มีช่องว่างปรากฏขึ้นระหว่างจมูกและโครง — กรอบโค้งออกจากผิวหนังของคุณ
• เลนส์อยู่ในตำแหน่งต่ำเกินไป ทำให้คุณมองผ่านครึ่งล่าง
• สะพานจมูกของคุณกว้างน้อยกว่า 20 มม ที่บริเวณหน้าสัมผัสสะพาน

แว่นตา Low Bridge และ High Bridge แตกต่างกันอย่างไร? การเปรียบเทียบแบบเต็ม

แว่นตาสะพานต่ำแตกต่างจากแว่นตาสะพานสูงในรูปแบบโครงสร้างห้าประการ ได้แก่ ความสูงของดั้งจมูก การออกแบบแป้นจมูก มุมเลนส์ การวางแขนขาแว่น และความกว้างของกรอบโดยรวม

ตารางที่ 1: ความแตกต่างทางโครงสร้างระหว่างกรอบแว่นตาสะพานต่ำและสะพานสูงในมิติหลักทั้งเจ็ด

การออกแบบสะพานแบบใดที่ใช้ในแว่นตาแบบสะพานต่ำ

สะพานแว่นทรงต่ำใช้การออกแบบสะพานแว่นสามแบบเป็นหลัก ได้แก่ สะพานรูกุญแจ สะพานอาน และสะพานแว่นแบบปรับได้ ซึ่งแต่ละแบบเหมาะกับรูปทรงจมูกและวัสดุกรอบแว่นที่แตกต่างกัน

1. สะพานรูกุญแจ

ตั้งชื่อตามรูปทรงที่โดดเด่น สะพานรูกุญแจสร้างส่วนโค้งระหว่างเลนส์ที่ขยายกว้างขึ้นที่ด้านล่าง ช่วยให้เฟรมวางตัวต่ำลงบนดั้งจมูกแบนได้โดยไม่ลื่นไถล เนื่องจากฐานที่กว้างกว่าช่วยให้สัมผัสพื้นผิวได้มากขึ้น พบได้ทั่วไปในอะซิเตทและกรอบพลาสติก

2. สะพานอาน

สะพานอานเป็นแบบโค้งที่ราบรื่นและต่อเนื่องระหว่างเลนส์ทั้งสอง — ไม่มีแผ่นรองจมูก โดยกระจายน้ำหนักอย่างสม่ำเสมอทั่วทั้งจมูก และเหมาะอย่างยิ่งสำหรับจมูกที่แบนมากหรือมีกระดุมซึ่งสันจมูกแบบแผ่นจะยึดเกาะไม่ถูกต้อง พบบ่อยที่สุดในกรอบสไตล์วินเทจและกรอบกลม

3. สะพานอเนกประสงค์แบบปรับได้ (พร้อมแผ่นซิลิโคน)

กรอบโลหะมักมีแผ่นรองจมูกแบบปรับได้ซึ่งทำจากซิลิโคนแบบอ่อนหรือพีวีซีบนขาโลหะแบบปรับได้ สำหรับผู้สวมสันจมูกที่ต่ำ ช่างแว่นตาสามารถเอียงแผ่นเสริมเหล่านี้ออกไปด้านนอกและด้านล่างเพื่อยึดด้านข้างของสันจมูกแบน ซึ่งมักจะเป็นวิธีที่ปรับแต่งได้มากที่สุด แว่นตาสะพานแว่นทรงต่ำสมัยใหม่หลายรุ่นมีแผ่นรองจมูกที่ทำมุมไว้ล่วงหน้าซึ่งได้รับการออกแบบมาให้มีสันจมูกที่แบนยิ่งขึ้นตั้งแต่แกะกล่อง

วิธีวัดสะพานของคุณ: การทดสอบที่บ้านอย่างง่าย

คุณสามารถระบุได้ว่าคุณต้องการแว่นตาสะพานต่ำหรือสะพานสูงที่บ้านหรือไม่ โดยใช้กระจกและไม้บรรทัดมิลลิเมตรภายในเวลาไม่ถึงสองนาที

ขั้นตอนที่ 1 — ตรวจสอบความสูงของสะพาน: ยืนหันหน้าไปทางกระจก มองตรงไปข้างหน้า หาจุดที่จมูกของคุณบรรจบกับช่องว่างระหว่างดวงตา (จมูก) หากจุดนี้อยู่ระดับเดียวกับหรือต่ำกว่ามุมด้านในของดวงตา (คานธีที่อยู่ตรงกลาง) คุณน่าจะมีสันจมูกต่ำ

ขั้นตอนที่ 2 — ตรวจสอบความสูงของโหนกแก้ม: วางแว่นตาปัจจุบันของคุณบนใบหน้าของคุณ มองในกระจก หากขอบด้านล่างของแว่นตาพาดหรือสัมผัสกับโหนกแก้ม แสดงว่าคุณมีโหนกแก้มสูงและจำเป็นต้องมีระยะห่างจากกรอบแว่นในแนวตั้งมากขึ้น ซึ่งเป็นจุดเด่นของความต้องการความพอดีของสะพานที่ต่ำ

ขั้นตอนที่ 3 — วัดความกว้างของสะพาน: ใช้เทปวัดหรือไม้บรรทัดเนื้อนุ่ม วัดความกว้างที่ด้านบนของจมูก ณ จุดที่แคบที่สุดระหว่างดวงตา โดยทั่วไปความกว้างที่ต่ำกว่า 18 มม. บ่งชี้ถึงลักษณะทางกายวิภาคของสะพานต่ำ โดยปกติความกว้างที่มากกว่า 20 มม. จะรองรับโครงบริดจ์มาตรฐานหรือสูงได้สบายๆ

ขั้นตอนที่ 4 — การตรวจสอบการจัดตำแหน่งรูม่านตา: มองตรงไปข้างหน้าและให้ใครสักคนสังเกตว่าจุดศูนย์กลางของรูม่านตาตกสัมพันธ์กับเลนส์ปัจจุบันของคุณ มันควรจะตกประมาณบริเวณกึ่งกลางบนของเลนส์ หากรูม่านตาของคุณปรากฏใกล้ครึ่งล่าง แสดงว่าแว่นตาของคุณเลื่อนต่ำเกินไป คุณจะต้องมีสะพานแว่นด้านล่างพอดี

รูปแบบกรอบแว่นแบบไหนที่เหมาะกับจมูกโด่งที่สุด?

สำหรับหน้าบริดจ์ที่ต่ำ รูปแบบเฟรมที่ดูสวยงามและใช้งานได้ดีที่สุดคือรูปทรงทรงกลม วงรี และเรขาคณิต โดยมีขนาดบริดจ์ที่กว้างกว่าและโปรไฟล์เฟรมส่วนล่าง

ตารางที่ 2: การให้คะแนนความเหมาะสมของรูปแบบเฟรมสำหรับกายวิภาคของจมูกสันจมูกต่ำ พร้อมเหตุผลสำหรับคำแนะนำแต่ละข้อ

อะไรคือปัญหาทั่วไปของการใส่สะพานที่ไม่ถูกต้อง?

การสวมแว่นที่มีสะพานแว่นที่ไม่ถูกต้องทำให้เกิดปัญหาหลัก 5 ประการ ได้แก่ การมองเห็นไม่ตรง ความไม่สบายกาย การระคายเคืองผิวหนัง การสึกหรอของกรอบแว่นเร็วขึ้น และประสิทธิภาพของเลนส์ลดลง โดยเฉพาะกับเลนส์โปรเกรสซีฟ

ปัญหาการมองเห็น

เมื่อเฟรมอยู่ต่ำเกินไปเนื่องจากบริดจ์ไม่ตรงกัน จุดศูนย์กลางออปติคัลของเลนส์จะเคลื่อนไปด้านล่างรูม่านตา สำหรับเลนส์ชั้นเดียว จะทำให้เกิดภาพเบลอเล็กน้อยและเหล่มากขึ้น สำหรับเลนส์โปรเกรสซีฟ การวางแนวที่ไม่ตรงจะรุนแรง โดยโซนการอ่านจะเลื่อนออกจากตำแหน่งจ้องมองตามธรรมชาติโดยสิ้นเชิง ทำให้ผู้สวมใส่ต้องเอียงศีรษะอย่างเชื่องช้า ซึ่งมักทำให้เกิดความตึงเครียดที่คอและปวดหัว การศึกษาด้านทัศนมาตรศาสตร์ทางคลินิกแนะนำว่า การจัดแนวแนวตั้งที่ผิดเพี้ยนเพียง 3 มม. สามารถลดการมองเห็นได้เทียบเท่ากับค่าสายตาที่คลาดเคลื่อนหนึ่งค่า

ความรู้สึกไม่สบายทางร่างกาย

กรอบที่วางอยู่บนโหนกแก้มแทนที่จะเป็นดั้งจมูกจะออกแรงกดเฉพาะจุดเหนือพื้นที่ผิวเล็กๆ (โดยทั่วไปคือ 2–4 ซม.²) ทำให้เกิดรอยแดง ผิวหนังเป็นรอย และบางครั้งก็มีรอยช้ำเล็กน้อยหลังจากสวมใส่ทุกวัน 4-6 ชั่วโมง ในทางกลับกัน กรอบที่มีดั้งแคบเกินไปสำหรับจมูกที่กว้างขึ้นจะไปบีบกระดูกจมูก และทำให้เกิดอาการปวด ปวดหัว และบางครั้งก็มีอาการอักเสบเล็กน้อย

วิธีอ่านตัวเลขขนาดแว่นตาเพื่อค้นหาสะพานที่ถูกต้อง

แว่นตาทุกคู่จะมีตัวเลขสามตัวพิมพ์อยู่บนแขนด้านใน: ความกว้างของเลนส์ ความกว้างของสะพานแว่น และความยาวขาแว่น ตัวเลขตรงกลางคือขนาดสะพานที่คุณต้องปรับให้เข้ากับจมูกของคุณ

เช่น กรอบที่มีป้ายกำกับ 52-16-140 หมายถึง:

• 52 มม - ความกว้างของเลนส์แต่ละตัว
• 16 มม — ความกว้างของสะพาน (ระยะห่างระหว่างเลนส์)
• 140 มม - ความยาวของแขนขมับ

สำหรับแว่นตาแบบทรงบริดจ์ต่ำ ให้มองหาหมายเลขบริดจ์ของ 14–17 มม . สำหรับสะพานมาตรฐานและสะพานสูง โดยทั่วไปแล้วจะมีขนาด 18–22 มม. เฟรมบางอันมีป้ายกำกับเฉพาะว่า "LBF" (ความพอดีสะพานแว่นต่ำ) หรือ "ความพอดีแบบเอเชีย" และได้รับการออกแบบทางวิศวกรรมด้วยแป้นรองจมูกที่ปรับแล้ว การวางตำแหน่งสันจมูกด้านล่าง และมุมขาแว่นที่ปรับเปลี่ยน

แว่นตา "Asian Fit" เหมือนกับแว่นตา Low Bridge Fit หรือไม่?

ใช่ “ทรงพอดีเอเชีย” และ “พอดีสะพานแว่นต่ำ” หมายถึงการออกแบบกรอบแว่นประเภทเดียวกัน โดยคำเดิมหมายถึงการตลาดระดับภูมิภาค และคำหลังเป็นคำอธิบายที่ถูกต้องตามหลักกายวิภาคศาสตร์ซึ่งช่างแว่นตาสมัยใหม่ใช้

คำว่า "ความพอดีแบบเอเชีย" เกิดขึ้นในอุตสาหกรรมแว่นตาในช่วงทศวรรษปี 1990 และ 2000 เพื่ออธิบายถึงกรอบแว่นที่ออกแบบมาเพื่อรูปหน้าซึ่งพบได้ทั่วไปในหมู่คนเชื้อสายเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสันจมูกที่แบนกว่า โหนกแก้มที่สูงขึ้น และความกว้างของใบหน้าที่แคบลง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา อุตสาหกรรมได้เปลี่ยนมาใช้ "low Bridge fit" เป็นคำศัพท์ที่นิยมใช้ เนื่องจากลักษณะเหล่านี้ปรากฏอยู่ในหลายชาติพันธุ์ทั่วโลก และคำอธิบายทางกายวิภาคมีความแม่นยำและครอบคลุมมากขึ้น

วัสดุใดดีที่สุดสำหรับแว่นตา Low Bridge?

สำหรับแว่นตาแบบพอดีสะพานแว่นทรงต่ำ กรอบอะซิเตท (พลาสติก) ที่มีรูกุญแจหรือสะพานอานในตัวให้การผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความมั่นคง ความสบาย และสไตล์ที่หลากหลาย

ตารางที่ 3: วัสดุกรอบแว่นตาเปรียบเทียบตามความเหมาะสมและข้อดีข้อเสียของกายวิภาคจมูกสะพานต่ำ

คำถามที่พบบ่อย: แว่นตาแบบสะพานต่ำและสะพานสูง

ประเด็นสุดท้าย: วิธีเลือกสะพานให้พอดี

การเลือกระหว่างแว่นทรงบริดจ์ต่ำและทรงบริดจ์สูงไม่ได้ขึ้นอยู่กับความชอบ แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับกายวิภาคศาสตร์ และการใส่ให้ถูกต้องจะช่วยเพิ่มความสะดวกสบาย คุณภาพการมองเห็น และการสวมใส่ในแต่ละวันได้ทันที

หากแว่นตาของคุณเลื่อน สัมผัสแก้ม หรือปล่อยเลนส์ให้นั่งต่ำเกินไป ให้เปลี่ยนไปใช้โครงแว่นแบบพอดีแว่นแบบต่ำที่มีขนาดสะพานแว่น 14-17 มม. และอานหรือบริดจ์รูกุญแจ หากแว่นตาของคุณนั่งสูงเกินไป มีช่องว่างที่จมูก หรือรู้สึกหลวมบนสันจมูกที่โดดเด่น ให้มองหากรอบแว่นมาตรฐานหรือสูงที่มีขนาดสันจมูก 18–22 มม. และแผ่นรองจมูกแบบปรับได้

หากมีข้อสงสัย ให้ไปพบช่างแว่นตาที่ให้บริการประเมินการวัดสะพานและขอคำปรึกษาที่เหมาะสม แว่นตาที่พอดีอย่างถูกต้อง - สร้างขึ้นสำหรับสันจมูกจริงของคุณ - สามารถขจัดความหงุดหงิดและปวดตามานานหลายปีในการซื้อครั้งเดียว